Nieracjonalna krytyka socjologiczna

W świątecznym wydaniu „Do Rzeczy” ze zdumieniem przeczytałem artykuł Jadwigi Staniszkis, która stawia tezę o upadłym państwie oraz irracjonalności nowej władzy. Do krytyki oczywiście ma prawo, jeśli sama posługiwałaby się argumentami racjonalnymi, tymczasem Pani Profesor w ocenach od owej racjonalności niebezpiecznie się oddala, używając często argumentów niepoważnych, opartych na swoich wrażeniach i obserwacjach, których nie sposób zweryfikować. „Nie mogę znieść, jak Andrzej Duda zaczyna ględzić na stoku narciarskim. Powinien zostać instruktorem narciarskim, a nie prezydentem”. „On (Jarosław Kaczyński) używa ludzi do realizacji swoich celów, ale najpierw ich modeluje poprzez upokorzenie i uzależnienie”. „Świat postrzega rządzących jako aroganckich i irracjonalnych oraz bezczelnych w