Jak za dawnych lat, czyli rozwydrzone grupki hakerskie

Pamiętam dawne, oj, dawne, mołojeckie czasy, stan wojenny, BTR-y na ulicach, szpalery zomowców walą pałami o tarcze, gazy, petardy. No, starszaki pamiętają. Ale czemu o tym piszę dzisiaj? Ano, bo pewne rzeczy się nie zmieniają. Nieważne, co jest na sztandarach, guzikach, jakiego kroju są mundury policjantów i garnitury cyngli w mediach. Dysonans poznawczy, jaki odczuwałem, gdy porównałem to, co widziałem wtedy w telewizorze, z tym, co załzawionymi oczami jeszcze kilka minut wcześniej oglądałem na ulicy, jest teraz taki sam. Wpadłem do domu, bo szpaler ZOMO spychał nas w dół ulicy i zaraz by mnie odcięli, więc rozsądnie zrobiłem odskok i oderwanie się od wroga. Wycieram się spocony, z rozwichrzonym włosem i załzawionymi oczyma, włączam telewizor i widzę, jak mówią o tym, że w moim