Nierozliczona zbrodnia

Dzisiaj spojrzenie w przeszłość, choć zaczniemy od zupełnie współczesnego obrazka. Wchodząc na warszawską Starówkę, czujemy się, jakbyśmy wchodzili do innego miasta. Odtworzone mury miejskie, brama Barbakanu i zupełnie inne od reszty Warszawy wąskie uliczki sprawiają, że czujemy się poniekąd zanurzeni w przeszłość. A ciekawe, że jest to celowy zabieg komunistycznych planistów. Stare Miasto w PRL-u miało być po powojennej odbudowie tylko ciekawostką, zabawką, bladym wspomnieniem dawnych czasów. Przed Powstaniem Warszawa, a już z pewnością jej Śródmieście, stanowiła jednolity i zwarty organizm miejski. Spacerowicz nie wiedział, kiedy wychodzi ze Starego Miasta, a kiedy do niego wchodzi. Zabytkowa zabudowa ciągnęła się zwartymi szeregami praktycznie od ulicy Okopowej aż do Wisły. Spacerowicz