Pólko Pana Boga (1)

Czy z grania rur da się wyczytać przyszłość? Bo kiedy wieczorną porą wejdziesz do podziemi pelplińskiego seminarium, wydaje ci się, że te wszystkie szumy, bulgoty, piski i dudnienia dobiegające spod białkowanego stropu, układają się w jakiś zaszyfrowany komunikat, w tajną wiadomość przesyłaną z góry. Wowe dalekie odgłosy życia, toczącego się swoim zwyczajnym trybem w świecie ludzi wolnych, musieli się wsłuchiwać polscy aresztanci jesienią trzydziestego dziewiątego roku. Kiedy w pokojach i salach seminarium zamierała całodzienna krzątanina, a kilkudziesięciu członków Oddziałów Szturmowych NSDAP, przysłanych tu z Gdańska przez Obersturmbannführera Kurta Eimanna, szykowało się do snu, rury przemawiały na zmianę urywanymi sylabami oraz długimi szeregami bezładnych, wieloznacznych dźwięków