Zmiana na plus

Polska niesprawiedliwa transformacja ustrojowa, choć jej autorzy chętnie powoływali się na dziedzictwo Solidarności, oparta była od początku na egoizmie elit. Jeżeli ktoś w nowej Polsce sobie nie radził, to znaczy, że sam był sobie winien: nie potrafił wyjść mentalnie z PRL u, był za mało pracowity, zbyt słabo wykształcony, nieelastyczny, niemobilny, nieudolny. Taki obraz, zwłaszcza bezrobotnych, kreowały media – od publikacji w „Gazecie Wyborczej”, lansującej pewien stereotyp bezrobotnego, do telewizyjnych kabaretów, takich jak popularne do dziś i lubiane programy Wojciecha Manna i Krzysztofa Materny. W arto obejrzeć te audycje pod kątem sposobu przedstawienia w nich Polaków, którzy nie poradzili sobie w wyścigu rozpoczętym gdzieś w okolicach 1988, 1989 roku. Lenie, alkoholicy,