Przystanek „Niepodległość”

Każdy dojrzały człowiek ma jakieś poglądy. Lepiej lub gorzej przemyślane, ale ma. Są zwolennicy wolnego rynku i są obrońcy państwa opiekuńczego. Spierają się, ile państwa ma być w gospodarce, ile w szkołach, ile w rodzinie. Toczyliśmy te dyskusje od lat, sam w nich brałem udział i dopiero dzisiaj widać, jak bardzo były jałowe. Dyskusja na temat tego, jak urządzić państwo, ma sens dopiero wtedy, kiedy mamy na jego kształt wpływ. Jeśli dokonamy analizy rzeczywistych działań kolejnych rządów, kształtu podejmowanych reform, to zauważymy, że polskie życie polityczne jest upiornie aideologiczne – że tak naprawdę nie istnieje w nim spór o kształt Polski, a kolejne rządy, z dwoma wyjątkami, realizowały identyczny projekt ustrojowy, który jeszcze w latach dziewięćdziesiątych określono mianem