Deszcz

To miała być kolejna spokojna noc. Jedna z wielu, jakie miałem okazję spędzić w wenezuelskiej dżungli. Kilka dni temu pożegnaliśmy się z Indianami z plemienia Yekuana. Nie było łatwo opuścić sielankową wioskę Culebra. Ostatnie rozmowy, prezenty. Wspólne picie sfermentowanej chichy. Opływanie okolicznych dorzeczy Rio Cunucunuma. Wszystko to w poczuciu spełnienia, głębokiej satysfakcji, spokoju. I taka też miała być ta noc. Kolejna noc na naszej łodzi. Tak się jednak nie stało. Nadeszło bowiem coś, czego w dżungli jeszcze nie przeżywaliśmy… Początkowo wilgotny chłód wydaje się nawet dość przyjemny. Przy permanentnym upale taka odmiana jedynie umila sen. Z czasem jednak chłód przeradza się w mokre zimno. Po chwili zaś mokre zimno w wilgotne cucenie. – Wstawaj! – Nie ma zmiłuj. Krzyk Kuby