Z zapowiedzią

Po kilku minutach jeden z panów wyciąga zza pazuchy niewielką żarówkę. Wystawia za okno i po chwili zastanowienia wypuszcza z rąk. Chcecie się dostać na drugą stronę? – z okienka pobliskiej stacji wychyla się do nas pan ubrany w czarny sweterek. – A wie pan, że… Tak sobie właśnie myślimy… – odpowiadam nieśmiało. Stan techniczny kolejki, przed którą stoimy, jest prawdziwie opłakany. A przejazd nad kilkudziesięciometrową przepastną doliną w tej pordzewiałej skrzyneczce, która stanowi kabinę kolejki, to istne igranie z losem. – Wchodzicie więc czy nie? Jeśli tak, to muszę zadzwonić do stacji po drugiej stronie, aby was zapowiedzieć. – To aż tak? – Kochani, obudźcie się. Przecież dziś niedziela. W takie dni nie mamy za wiele przejazdów. Ludzie siedzą w domach. Jeśli chcecie się dostać na