​Struktura jak za PRL‑u

INSTYTUCJA KULTURY \ Soliści, którzy przez trzy lata pobierali pensje i w tym czasie ani razu nie pojawili się na scenie, pracownicy zarabiający na dodatkowych umowach za prace wykonywane w ramach obowiązków wynikających z etatu czy w końcu ogromne koszty na dostosowanie Basenu Artystycznego do potrzeb teatralnych – to tylko część z uchybień, jakich dopuścił się Jerzy Lach, były dyrektor Warszawskiej Opery Kameralnej. Obecna p.o. dyrektor placówki Alicja Węgorzewska-Whiskerd wyjaśniała wczoraj podczas konferencji prasowej, dlaczego konieczna jest restrukturyzacja instytucji. – Tu była zachowana struktura PRL-owska. Na etacie mamy 55 solistów. Zatrudnienie jest kilkukrotnie wyższe niż w operach grających wieloobsadowe tytuły. Przy liczbie artystów na etacie w stosunku do liczby spektakli