Czerwcowa prawda

Nie chcę popadać w patos, nie mogę jednak nie zauważyć, że miniony tydzień okazał się czasem, w którym mocno zaczęła się przebijać nieprzyjemna, lecz niezbędna dla uzdrowienia sytuacji w Polsce prawda. Stało się to za sprawą doniesień na temat ekshumacji kolejnych ofiar katastrofy smoleńskiej, lecz również za sprawą dyskusji o wydarzeniach z 4 czerwca 1992 r. i o trzy lata wcześniejszych wyborach. Zważywszy na wciąż odczuwane konsekwencje tych wydarzeń, nie można nazwać ich historycznymi, jednak i te bieżące, jak wybór Polski do Rady Bezpieczeństwa ONZ, pomagają odkłamywać rzeczywistość, dokładniej zaś – narrację o narastającej izolacji Polski. W tym wypadku widać bezsilność komunikacyjną opozycji, która równocześnie stara się