Skąd w Polsce ten zapaszek?

Adam Michnik na łamach „Wyborczej” niezbyt subtelnie daje do zrozumienia, że „narodowosocjalistycznej” władzy śmierdzą skarpetki. Najwyraźniej szwankuje mu powonienie, skoro przez lata nie poczuł o wiele silniejszego smrodku, bijącego z zabagnionych obszarów III RP. Naczelny demiurg III Rzeczypospolitej lubi zagrzewać swoich do boju. Uderza piórem, by krzesać gniewne iskry. Biała gorączka czy zimne wyrachowanie? Trudno ocenić. Z pewnością weekendowy artykuł „Strasznie cuchnie! Nie dajmy się zadusić”, czyli płomienna odezwa do rzednących szeregów czytelniczek i czytelników „Gazety Wyborczej” upewnia w odczuciu, że Michnik, jak inżynier Mamoń, najbardziej lubi te piosenki, które już zna. Jeśli chwalić – to cudowności III RP, jeśli tropić – to faszyzm. Lekcja „Kultury” dla pana Adama Co