Co pan robił rok temu?

Nie potrzeba zastępu konfidentów, lornetek w mieszkaniu naprzeciwko i usłużnych sąsiadów, warujących ze szklankami przy ścianach naszych sypialni. Nikt już nie musi zakładać nam podsłuchów i śledzić nas zza postawionego kołnierza prochowca. Donosimy na siebie sami. Na niewyobrażalną skalę i całkowicie dobrowolnie. Mój poprzedni tekst poświęcony temu, jak przebiega proces inwigilacji w internecie, i propagandowego oddziaływania na nas w sieciach społecznościowych („Jak przekłuć bańkę informacyjną” – „Codzienna”, 28 września 2017 r.) spotkał się ze sporym odzewem. To dobrze, bo im więcej rozmawiamy o swoim bezpieczeństwie, tym większa świadomość tego, co może nam zagrażać. A jest czego się bać. Dane wrażliwe W czasach PRL-u, kiedy tajna policja polityczna (UB, a potem SB, wszelkie wojskowe