W labiryncie kolosów

Spacer tutaj skłania do uświadomienia sobie, że chyba wciąż nie doceniamy tego, co nam najbliższe. Wystarczy przecież krótka wędrówka do tak nieodległego parku, by poczuć się prawdziwie... sennie. Do takiego baśniowego snu serdecznie Państwa dziś zapraszam. Jeszcze w XVIII w. była tu puszcza. Po Puszczy Osieckiej, bo tak się nazywała, sunęły szlacheckie płozy sań. A w nich wąsaci sarmaci opatuleni w grube kożuchy. Gdyby chwilę się nad tym zastanowić, to naprawdę nie było to tak bardzo dawno. Przy obecnym tempie życia kilkaset lat wydaje się niczym pstrykniecie palcami. Zabawne, jak łatwo przechodzimy do tego, co współczesne, dzisiejsze. Przecież mijane w tej chwili drzewa z pewnością dobrze pamiętają tamte lata. Lata konfederacji, rozbiorów. O, choćby ten grubopienny buk przy drodze.