​Nowe cele, nowy premier

Po dwu latach rządów Zjednoczonej Prawicy osiągnięto główne cele programu PiS‑u z 2014 r., których realizację obiecano w kampaniach wyborczych, prezydenckiej i parlamentarnej. To programy socjalne: 500+, leki dla seniora – leki 75+, przywrócenie wolności wyboru wieku emerytalnego, jak i wieku posłania dzieci do szkoły, wygaszenie gimnazjów. Dziś potrzeba wyznaczenia nowych celów. Sytuacja międzynarodowa skłania, by je lokować w sferze gospodarczej. Czas na silny impuls rozwojowy w gospodarce, co warunkuje realizację celów polityki społecznej, ale i postulatu poprawy bytu materialnego Polaków. Ważne jest zwiększenie naszej aktywności w polityce międzynarodowej, zwłaszcza na forum UE. Potrzeba uporządkowania relacji między większością rządową w parlamencie, prezydentem, premierem i zapleczem premiera, czyli KPRM-em, oraz liderem partii. Organizacja współpracy między ośrodkami władzy musi być na wyższym poziomie. Istotnym wyzwaniem jest spójność funkcjonowania Rady Ministrów zarówno w zakresie procesu decyzyjnego, jak i strategii komunikacji społecznej. Te wszystkie przesłanki stoją za decyzją zmiany na stanowisku premiera i reorganizacji rządu.