Demokracja bez rewolucji

Irańczycy raz jeszcze wyszli na ulice. Pomimo obietnic obozu reformatorskiego zmiany na lepsze nie nastąpiły – ludziom z coraz większym trudem przychodzi żyć w systemie, który zapowiadał godność i sprawiedliwość. By w pełni zrozumieć naturę obecnych wydarzeń, należy cofnąć się do 1979 r. Oto właśnie wtedy miliony Irańczyków, młodych i starych, kobiet i mężczyzn, konserwatywnych i liberalnych, świeckich i duchownych, przegoniło z kraju szacha. Rewolucjoniści zapowiadali dobrobyt i szczęście. Chociaż na tle Arabii Saudyjskiej Iran może jawić się jako kraj demokratyczny, są wszak powszechne wybory prezydenckie i parlamentarne, istnieje jednak cenzura polityczna i obyczajowa, są więźniowie polityczni. Irańczycy podróżujący nie tylko do Europy czy do Stanów Zjednoczonych, ale także do Dubaju,