Ostatnie tajemnice

Schowani w cieniu wiecznie zielonych lasów równikowych, z dziką nieufnością wobec tego co zewnętrzne i obce, noszą w sercach wielopokoleniowe tradycje. Żyją nadal po swojemu. Ściśle chroniąc własne sekrety i tajemnicze zdolności. Szkoda. Tym bardziej że zostało im jeszcze kilka, może kilkanaście lat życia. – W tym lustrze widzę wszystkie ich choroby... – Ich, czyli kogo? – No, jak to kogo? Mieszkańców naszej wioski. Przyglądam się z zaciekawieniem kawałkowi dawno niemytego szkła. Ot, zwykłe lustereczko. Z pęknięciem pośrodku. Jedno z niemych świadectw niegdysiejszej bytności białych. Kawałek szkiełka w plastikowej ramce. Należał najpewniej do któregoś z europejskich eksploratorów tutejszej dżungli. Być może ten ktoś pozostawił lusterko w darze dla Indian. To popularny zwyczaj u