Wychowanie, egoizm i język (cz. 3)

Kolejne działania podejmowane przez Ogólnopolski Strajk Kobiet nie cieszyły się już tak dużym zainteresowaniem jak te, które odbywały się dwa tygodnie temu. Media donosiły o niewielkich, choć uciążliwych protestach. Te mniej organizatorkom przychylne skupiały się na zniecierpliwieniu mieszkańców, lekko absurdalnym składzie „rady konsultacyjnej” protestu czy wątpliwych biznesach Marty Lempart. „Co z oczu, to i z serca”, chciałoby się powiedzieć. Nie zmienia to faktu, że jesienny wybuch nastrojów sygnalizuje problem, z którym zostajemy, nawet jeśli same protesty faktycznie wygasają.

I nawet jeśli, co coraz bardziej realne, nie wykorzysta go opozycyjna część klasy politycznej, która już wtłoczyła, jak się zdaje, spontaniczny zryw w stare koleiny