I szły pancry na Wujek

16 grudnia 1981 r. miał miejsce najtragiczniejszy epizod w historii wieloletniej walki komunistycznej junty z narodem. Oddziały ZOMO i LWP przystąpiły do pacyfikacji strajkującej załogi kopalni Wujek w Katowicach. Od kul umundurowanych zbrodniarzy zginęło dziewięciu górników, z których najmłodszy miał zaledwie 19 lat. Do okolicznych szpitali, głównie z ranami postrzałowymi, trafiło kilkudziesięciu protestujących.

Załoga Wujka, a wkrótce potem kolejnych zakładów pracy, rozpoczęła strajk na wieść o brutalnym zatrzymaniu Jana Ludwiczaka, szefa lokalnej Komisji Zakładowej Związku. Wkrótce głównym postulatem, oprócz żądania uwolnienia więzionych, stało się domaganie zniesienia stanu wojennego. Protestujący nie doczekali się negocjacji. Jedyną