Ciszej nad tą trumną!

„Nie zostawiłem tutaj żadnego dziedzica” – wzdychał w wierszu „Testament mój” Juliusz Słowacki. Aleksander Wielki pod żalami polskiego poety mógłby podpisać się obiema rękoma.

Konając 10 czerwca 323 r. p.n.e. w Babilonie, największy król opuszczał ten padół łez, nie mając potomstwa z prawego łoża. Żona monarchy – Roksana – była co prawda w ciąży, ale do porodu wciąż było daleko. Aleksander zostawiał opustoszały tron. Ledwie zamknął oczy, generałowie z jego najbliższego otoczenia rzucili się sobie wzajemnie do gardeł w bezpardonowej walce o władzę.

Królewska mumia

Gdy wieści o zgonie monarchy dotarły do Europy, przyjęto je z niedowierzaniem. Ateński mówca Demades zakrzyknął wręcz: „Aleksander