Peryferie niemieckiego imperium

Niektóre ustalenia obowiązują tysiąc lat. Gdy w 843 r. trzech wnuków cesarza Karola Wielkiego podzieliło się w Verdun cywilizowaną Europą, pojawiły się na kontynencie trwałe strefy wpływów. Spór dotyczył detali – Alzacji czy Lotaryngii – ale dla Germanii cała Europa Środkowa miała być polem penetracji. Tak to rozumieli cesarze chcący zhołdować Piastów, Luksemburgowie wspierający Krzyżaków, Habsburgowie wypierający Jagiellonów, Hohenzollernowie aranżujący rozbiory. Ducha Verdun pielęgnował Bismarck, a o konkretne postulaty polityczne poszerzył go pruski geopolityk Friedrich Naumann, pisząc w 1915 r. książkę „Mitteleuropa”. W tej wizji Polska czy Węgry są peryferiami niemieckiego imperium – niewiele odszedł od tej wizji Hitler. Czy ktoś sądzi, że ta tradycja niemieckiej myśli politycznej,