Polskość, targowica i gniew

Niewiele znam tak obrazoburczych polskich książek, jak „Wieszanie” Jarosława Marka Rymkiewicza. Być może bez skrupulatnej bezwzględności, dystansu i zawziętości tego eseju nie byłoby rządów Prawa i Sprawiedliwości rozpoczętych w 2015 r.

Przypomnijmy jeden z głośniejszych fragmentów „Wieszania”: „Czy gdyby Polacy w ostatnich dniach sierpnia 1794 r. powiesili pod kościołem Bernardynów (…) króla, który ich zdradził, dzieje insurekcji potoczyłyby się jakoś inaczej? (…) Przywódcy insurekcji (…) przegapili wtedy niezwykłą chwilę, jedną z tych chwil, które w dziejach narodów pojawiają się niezwykle rzadko; tę chwilę, w której przed Polakami otwierała się jakaś zupełnie inna przyszłość (niż ta, która nastąpiła) – przyszłość królobójców. Polacy