Gdy nos robi za przewodnika

Wreszcie, udało się. 17-godzinna podróż zakończona. Przyznam, że planując wcześniej tę marszrutę na mapie, jakoś nie docierało do mnie, że Limę i maleńkie Chivay może dzielić aż 1100 km.

Na papierze wyglądało to jeszcze jakoś normalnie. Wszak do przejechania była raptem jakaś czwarta część całego Peru. Zdawać by się więc mogło, że to niewiele. Dopiero teraz, wychodząc z autobusu na maleńkim dworcu, mam świadomość pokonanego dystansu. Czuję niemal każdą kość.

Niebo jest już pokryte łuną zachodzącego słońca. Za chwilę będzie zupełnie ciemno. W miasteczku próżno znaleźć jakąś latarnię czy choćby zwykłą sklepową witrynę mogącą oświetlić drogę przechodniom. Jest za to coś innego. Lokalny targ. Miejsce, do którego prowadzi mnie wygłodzony