Rozbiorowe refleksje

Sąsiedzkie czarne orły wzleciały nad kresy,

od Fryca, Katarzyny i Marii Teresy,

zatroskane nieładem w kraju, co zawadza,

gdzie wolności zbyt wiele, a za słaba władza.

Choć jeśli się odrodzi, przezwycięży nędzę…?

Więc trzeba skończyć w porę ich sen o potędze!

Nauczyć tolerancji i wpoić jak dziecku,

by myśleć po rosyjsku, mówiąc po niemiecku.

Ostrzą więc dzioby ptaki, skrobią pazurami

i czekają, a może zadziobią się sami?

Może dadzą się kupić za swą własną kasę

i przetworzą na jedną ciemną euromasę…

Tak przecież już bywało w dziejowym teatrze.

Historia się powtarza... Na szczęście nie zawsze.