Mrok i promienie światła

Dotknięty cierpieniem człowiek (rodzina, naród) pyta: czy moje cierpienie ma sens? Dlaczego jednak o to pyta? Austriacki psychiatra Viktor E. Frankl, twórca tzw. logoterapii, odpowiada: „Istnienie ludzkie jest istnieniem ku sensowi”. Sytuację człowieka cierpiącego i sens cierpienia dobrze wyraża metafora mroku i światła. Gdy w życiu człowieka pojawiają się nieszczęście, tragedia i zło, ból i cierpienie, ma on poczucie, że w jego istnieniu zapanował jakiś mrok, że znajduje się w tunelu bez światła, a cierpienie jawi mu się jako samo zło, czyste zło. W miarę upływu czasu mogą się jednak pojawić u niego promyki światła – sensu. Przede wszystkim może sobie uświadomić, że istnieje ból czy cierpienie, które sygnalizują atakujące go