Mordercy miewają wyrzuty sumienia

Przez trzy lata nieznany był los Tomasza C. Dopiero mężczyzna, którego przesłuchiwano w innej sprawie, nagle ujawnił, co wie o porwaniu i brutalnym zabójstwie. Niezwykle rzadko, ale jednak się zdarza, że osoby zamieszane w zbrodnię same zgłaszają się na policję i przyznają do winy. Najczęściej tłumaczą: „dręczyły mnie wyrzuty sumienia”, choć zapewne liczą też na łagodniejszą karę.

Scenariusz z reguły bywa bardzo podobny: po odkryciu zabójstwa policjanci gromadzą dowody, zawężają krąg podejrzanych, ustalają motyw, a gdy po nitce do kłębka dotrą do prawdy – zatrzymują bandytów. Bywa tak tuż po zabójstwie, jak i kilka czy nawet kilkanaście lat po znalezieniu zwłok. Wtedy najczęściej do akcji wkraczają funkcjonariusze