Tęsknota za monarchią

Fajnie byłoby króla mieć na polskim tronie albo nawet królową w gustownej koronie. Ponad wojną wewnętrzną i codzienną burdą mógłby nawet być obcy: Windsor albo Burbon. Albo nawet ktoś rodem z naszej swojskiej wioski  – Sobieski lub Walewski, nawet Poniatowski. Dziedziczny autorytet, bez głupich pomysłów, atrakcja dla turystów i filatelistów, z rodziną, co by była odpowiednio wielka, dostarczając tematów co dzień do pudelka. Wielki lek na kompleksy i wszystkie potrzeby… Cudowne koronacje, wspaniałe pogrzeby… Jeden symbol, wspólnota, trwałość oraz wiara  – mieć króla lub cesarza, Byleby nie cara!