29 września 1944 r.

Od świtu ostrzeliwane są polskie stanowiska na Żoliborzu. Po godzinnym huraganowym ogniu artyleryjskim siły 19. Dolnosaksońskiej Dywizji Pancernej uderzają na Żoliborz. Z rąk do rąk przechodzi fabryka Opla na ul. Włościańskiej, ciężkie walki toczą się o bloki Zgoda i Zimowe Leże na ul. Słowackiego oraz o klasztor Zmartwychwstanek przy ul. Krasińskiego, którego obrońcy tracą ok. 200 żołnierzy. Pod naporem czołgów powstańcy wycofują się z „twierdzy zmartwychwstanek”, z fabryki Opla i hali targowej na ul. Słowackiego. Na południu pluton AK ppor. Tadeusza Magiera „Żytomirskiego” stacza zażartą walkę na rogu ul. Felińskiego i al. Wojska Polskiego. Atakujący Niemcy tracą tutaj ponad 50 żołnierzy. Nieprzyjaciel w walkach na Żoliborzu ponosi znaczne straty – jest wielu zabitych i