Dowcip schodów

Może to jest tylko plotka (całkiem spora!),

lecz świetnie pasuje jako metafora.

Jak wzniosłość i śmieszność rozdziela niewiele,

jak upadek kończy  imperialne cele.

Jak ten, co chciał rządzić struchlałą ludzkością,

sam boleśnie zderzył się z rzeczywistością.

I śmiech się gnębionych rozlega narodów,

gdy słyszą o carze, który spadł ze schodów.

Który tak się wspinał na własny piedestał,

że kiedy się potknął, przy świadkach się ze... potłukł!!!