Nierozliczone zbrodnie

Kilkudziesięciu zabitych, tysiące internowanych i skazanych – wojna ekipy Jaruzelskiego z własnym narodem nie była „liberalnym zamachem stanu”. Czas pokazać, że zbrodniarze nie mogą spać spokojnie. Ci ciężko ranni byli tak poszkodowani, że po prostu trudno było tamować krew. Trzy albo cztery razy musiałem zmieniać fartuch lepki od krwi – wspominał po latach Józef Pethe. W grudniu 1981 r. był kierownikiem przychodni lekarskiej przy kopalni Wujek. Po tym, jak zomowcy otworzyli ogień do protestujących górników, Pethe starał się ratować tych, których dosięgły kule. Nie wszystkich udało się ocalić. Sześciu górników zmarło na miejscu, kolejnych trzech w szpitalach. Była to najkrwawsza zbrodnia stanu wojennego. W kolejne rocznice 13 grudnia widzimy w