Ta nasza nędzna apokalipsa

Kto przeżył stan wojenny jako osoba już świadoma – a ja miałem wówczas 23 lata – niechętnie wraca do tych podłych czasów, w świadomości społecznej skutecznie zakłamywanych latami przez sprawców tej tragedii i ich kamratów niby z przeciwnej strony, jak różne michnikoidy. Z PRL zostały zabawne szyderstwa Barei, z Solidarności jej piękne godło i pieśń Jana Pietrzaka oraz pogardliwy „styropian”. Czy stan wojenny ma się dziś sprowadzać do obrazka z kultowej fotografii Chrisa Niedenthala – kina Moskwa z afiszem słynnego filmu Coppoli? Są i inne symboliczne kadry, ale w ogóle nie istnieją w ikonosferze młodych, a w pamięci świadków stopniowo się zacierają. Dla nas czymś wówczas niezwykle ważnym była solidarność z Polską Ameryki Ronalda Reagana – nie mogliśmy widzieć w TV zainspirowanego