Chrzest w Jordanie dzisiaj

Rzeka jest mętna, brunatna. Kilka centymetrów pod taflą wody nie widać już praktycznie nic. Zamaczam stopę. Woda zimna. To nie będzie przyjemna kąpiel.

– Jesteśmy już prawie na miejscu – prowadzący nasze auto chłopak odwraca się w moją stronę.

– To jest Jordan? – pytam, nie dowierzając.

Po obu stronach asfaltowej nitki wielka półpustynna przestrzeń. Gdzieniegdzie porośnięta pojedynczymi krzaczkami. O żadnym drzewie nie ma nawet mowy. W pewnym momencie przestrzeń między piaskową połacią a naszą drogą zaczyna rozdzielać kolczasty drut i trudne do sforsowania ogrodzenie. Raz na jakiś czas pojawia się też tabliczka z ostrzeżeniem: „Pole minowe”.

Przed nami Jordania. Za naszymi plecami Jerycho. Jedno z najniżej