„Księgi Jakubowe” noblistki Olgi Tokarczuk po listopadowej premierze wróciły znów na deski Teatru Narodowego w Warszawie. Podczas spektaklu w reżyserii Michała Zadary widzowie zareagowali najbardziej żywiołowo, gdy przeor, zakrywając sobie twarz, powiedział: „Żadnych kobiet w klasztorze i żadnych młodych chłopców”. Publika ryknęła śmiechem...
Wszystko przygnębia. Świat powstały „ze zmęczenia Boga” zdaje się istnieć tylko dzięki „ponurej wibracji wprawiającej atomy w drżenie”. Metafizyczność i atmosferę niepokoju wzmacnia stan Jenty. Kobieta ani nie umiera, ani się nie budzi. W swoim nieziemskim stanie może obserwować świat z dystansu, a odbiorca razem z nią. Smutna karuzela istnienia i „czas wirujący jak spódnica w
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów gpcodziennie.pl
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas prenumerata@gpcodziennie.pl
