W obronie Fukuyamy

Naukowcy, publicyści i politycy często przywołują esej „Koniec historii” amerykańskiego politologa Francisa Fuku­yamy jako przykład kompletnego rozminięcia się zachodniej nauki społecznej z rzeczywistością, bo przecież historia się nie skończyła, co doskonale widzimy. Rzeczywiście, tamten tekst jest zbyt optymistyczny. Przekonanie Fukuyamy wynikało z tego, że właśnie upadł ZSRS i w wielu krajach świata zwyciężały demokracje. Krytycy zapominają jednak, że pisał on o ostatecznym zwycięstwie demokracji, zaznaczając jednocześnie, że proces ten może się długo domykać, i wskazując na problematyczną sytuację na Bałkanach i w Rosji. I to się akurat potwierdziło. W byłej Jugosławii rozpętała się wojna, a w Rosji