Chorym z nienawiści

Nienawiść jest jak epidemia 

– najpierw wykluwa się w elicie,

potem na lud się rozprzestrzenia,

niszcząc sumienia, rozum, życie!

Plugawi język, tłamsi piękno,

szukając ujścia w byle draństwie,

przez nią najtwardsze więzy pękną

w rodzinie, w pracy, w mieście, w państwie.

Człowiek karleje, twarz mu brzydnie,

kultura ginie w arogancji,

a może tylko być ohydniej

(wszystko pod maską tolerancji)...

Przyszłość jest po niej wielką pustką,

nie ma terapii ani leku,

rodaku, popatrz czasem w lustro 

– ten typ to właśnie ty, człowieku!