Kundera: kto żyje życiem wiecznym, nie dręczy się tęsknotą

Wszystko polega na tym, żeby człowiek był taki, jaki jest, żeby nie wstydził się chcieć tego, czego chce, i marzyć o tym, o czym marzy. Ludzie są na ogół niewolnikami konwenansów. Ktoś im powiedział, że powinni być tacy i tacy, i starają się być takimi aż do śmierci, nie wiedząc nawet, kim byli i kim są naprawdę. Nie są więc nikim i niczym, postępują niejednoznacznie, niejasno, chaotycznie. Człowiek przede wszystkim musi mieć odwagę być sobą – pisał Milan Kundera w powieści „Żart”. Śmierć ma dwie postacie: Po pierwsze, oznacza niebyt. Po drugie zaś, oznacza przerażający materialny byt trupa” – pisał w „Księdze śmiechu i zapomnienia” Milan Kundera. Przestrzegał w „Śmiesznych miłościach”, że „żyć na świecie tak długo i przeżyć