Ciągle wspominam ten poranek – moi rodzice, ich mieszkanie,
tuż przed oknami mieli zamek
i nie wiedzieli, co się stanie.
Że świat się skończy, piwnicami
uda się przedrzeć na Starówkę,
by tam przeżywać pod bombami
każdą warszawską śmierciodniówkę.
Bój o przetrwanie, bój o wszystko
i myśl, czy ktoś nam może pomóc…
Ten czołg pułapka był tak blisko
jak egzekucja w Gdańskim Domu...
Dość! We wspomnieniach robię pauzę,
bo później było jeszcze gorzej.
Mamę czekało już Ravensbrück,
ojca Mauthausen i Gross Rosen.
Przeżyli! A warszawskich bruków
odrósł gród piękny i wspaniały – miasto ich dzieci i prawnuków,
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów gpcodziennie.pl
Miesięczny dostęp do wszystkich treści serwisu gpcodziennie.pl.
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas prenumerata@gpcodziennie.pl
