Defilada pokoleń 

W Warszawie ruch, w Warszawie tłumy,

gdzieś znikła opozycja blada,

ile radości, ile dumy,

gdy idzie nasza defilada.

I grają mi wspomnienia w duszy,

gdzie fakty łączą się z obrazem:

Grunwald i Kircholm, Wiedeń, Kłuszyn,

zwycięstwa, gdy byliśmy razem!

Pomimo sporów, zwad nierzadkich,

na chwilę zjednoczeni sprawą

wszyscy synowie jednej Matki,

jak wówczas w bitwie pod Warszawą.

Niech sobie pospolitość skrzeczy,

cóż po jałowych narzekaniach,

gdy siła Pospolitej Rzeczy. Jest racją stanu i przetrwania!