Wariacje wagnerowskie

Czekistów sfora szczątki zbiera,

kręci się z nimi prokurator.

Skończył festiwal się Wagnera,

choć tak go lubił sam dyktator!

Ech, sztuka, cenił russkij mir ją,

aż dreszcz przenikał moc narodów.

Festiwal zaczął się „Walkirią”,

zakończył szybko „Zmierzchem bogów”.

Symfonia zbrodni nie przemija,

w Polsce to wiemy od pokoleń.

Kreml nie wybacza, Kreml zabija.

Świat wreszcie pyta się o Smoleńsk.

Cichną akordy „Parsifala”,

pan P. zdradzony pośród przekleństw,

nie szuka już Świętego Graala,

szefowi miejsce zajął... w piekle.