Z miłości…

Cóż może być bardziej zwyczajnego – a zdaniem wielu, zapewne, bardziej prowincjonalnego, nudnego, nieciekawego – niż życie tej rodziny? Jeszcze przed wojną, zanim przyszło jej stanąć „na krawędzi”. Życie wiejskiej zapracowanej rodziny, która zaledwie dwanaście lat cieszyła się wspólnym szczęściem. A była to naprawdę szczęśliwa rodzina.  Historia zaczyna się, gdy rolnik ze wsi Markowa Józef Ulma buduje na skraju tej dużej podłańcuckiej wsi dom. Dom dla rodziny, którą chce założyć. Nie jest już młody – jak na wiejskie warunki – przekroczył trzydziestkę. Zamierza poślubić dziewczynę z sąsiedztwa. Dom nie może być zbyt duży, trzeba go ogrzać. Wystarczy jedna izba, decyduje Józef. Dzieci będą pod okiem rodziców. Bielona z zewnątrz chata – wzniesiona rękami nie tylko