Nie ma życia bez prawdy

W całym kraju obchodzimy rocznicę smoleńskiej tragedii. Dwa lata, które od niej minęły, były czasem żałoby. Od tej żałoby Polacy na różne sposoby próbowali uciekać. W Sejmie padały wezwania: zostawcie umarłych w spokoju, pozwólcie żywym żyć. I próbowaliśmy żyć – pracować, snuć pozytywne programy. Ale w tym nie ma prawdziwego życia i nie będzie go tak długo, jak długo ta trumna pozostanie otwarta. A pozostanie otwarta, póki nie poznamy prawdy o katastrofie i nie ukarzemy winnych. Władza, która namawia żywych do życia, żeby uniknąć odpowiedzialności za swoje czyny, nie zdaje sobie sprawy, że żywi mogą żyć tylko wtedy, gdy oddadzą to, co są winni umarłym. A Polacy jeszcze tego nie zrobili, sądząc naiwnie, że wykręcą się sianem. To się jednak nie uda, bo sumienia nie można oszukać. Dopóki w