Iskra kontrrewolucji

Wielki teoretyk rewolucji, niejaki Lenin, tak określał prowadzącą do niej „sytuację rewolucyjną” w 1913 r.: „Do wybuchu rewolucji nie wystarczy, by doły nie chciały żyć jak dotychczas. Niezbędne jest jeszcze i to, by góra nie mogła już gospodarzyć i rządzić jak dotychczas”, a po zdobyciu władzy przez bolszewików doprecyzował w roku 1920: „Dopiero wówczas, gdy doły nie chcą już starego, a góra nie potrafi wedle starych reguł, rewolucja może zwyciężyć”. No a kontrrewolucje? Mają na ogół tę wadę, że następują post factum, usiłując odwrócić już dokonane przez rewolucjonistów fatalne zmiany, co najczęściej nie udaje się do końca, a może w ogóle nie jest możliwe.  Skutek pojednania z rewolucjonistą W PRL pokazywano