Szczerze, z całego serca nabieram was, kochani! Coaching przy Wiejskiej

Dziwne zaiste wrażenie na słuchaczach i widzach wywarło orędzie nowego szefa rządu wygłoszone w Sejmie w przeddzień rocznicy wprowadzenia stanu wojennego. Połączenie megalomaństwa i błazenady, kpiny i groźby, żonglowanie datami, wspomnieniami, surowe na przemian i figlarne miny mówcy, który niczym Pan Twardowski „śmieszył, tumanił, przestraszał...”. Gdy przybierał kostium pogodnej swojskości (jako „równy gość”, według formuły p. Czarzastego), by za chwilę stać się bezlitosnym Katonem, bez wątpienia publiczność mogła czuć się oszołomiona. Niejeden słuchał tego wszystkiego, przykuty do fotela, jak jakiegoś fantastycznego spektaklu.   Nie jesteśmy jeszcze oswojeni z tego typu występami postaci politycznych. Mowa motywacyjna coraz częściej