Więcej niezależności

Nasz kraj, po raz kolejny w historii, stał się zakładnikiem gry wielkich mocarstw. Znów jesteśmy państwem frontowym, peryferyjnym, rozgrywanym. Przez ponad trzy dekady od obalenia komunizmu nasza klasa polityczna nie zdobyła się na forsowanie strategicznej niezależności naszej ojczyzny. Mamy wielkie serca, ale słabą skuteczność na arenie międzynarodowej. Dziś decyzje na temat kwestii naszego bezpieczeństwa zapadają albo w Brukseli, albo w Waszyngtonie. Potwierdziła to zresztą wspólna wizyta prezydenta i premiera w Białym Domu. Niestety nie należy spodziewać się niczego konkretnego poza kurtuazją i poklepywaniem po plecach. W agendzie rozmów zazwyczaj brakuje spraw, które w sposób istotny odstraszałyby Rosję, takich jak Nuclear Sharing czy