Emilian Kamiński, człowiek wrażliwy

Jako dziecko przyjaźnił się z drzewami. Jako dorosły człowiek zamieszkał w teatrze. Najlepszą nagrodą dla niego był drugi człowiek. Tekst tej książki był autoryzowany przez Emiliana Kamińskiego w ostatnich tygodniach jego życia. Na rynku pojawiła się publikacja „Emilian Kamiński. Reżyser marzeń” Patrycji Pawlik. Gdy skończył dwa lata, uciekł, robiąc podkop pod siatką. Ocalony przez dzikie psy, wzrastał dalej we wzmacnianiu swojej niezależności. „Potrzeba, by być wolnym i niezależnym, towarzyszy mi całe życie” – powiedział. Pewnie dlatego jako dziecko potrafił wyskoczyć z wysokości półtora piętra, żeby tylko być na wolności. Za pierwsze zarobione pieniądze, w wieku ośmiu lat, kupił bilet tramwajowy i jeździł po całej Warszawie