„Wędrownia”, czyli wstępując do prawdziwego świata 

Na różne sposoby odwracamy się od tego, czego w głębi duszy nie uznajemy i nie jesteśmy w stanie zaakceptować. Co nas złości, krępuje i uwiera. Unikamy zgiełku, tłumu i reklam. Wyłączamy internet. Omijamy kiosk z gazetami, zaszywamy się w ciszę bibliotek. Chwytamy za młotek, piłę, dłuto, pędzel... Bierzemy plecak i ruszamy w góry. Janusz Andrzejczak wybiera jeszcze inną drogę: unosi kotarę lasu. Brzmi to nieco patetycznie. Ale cóż, on nie wchodzi do lasu jak do własnego mieszkania. Nie jest jak niedzielny spacerowicz. Nie jest natrętem i wścibskim podglądaczem leśnego życia. Nie jest przyrodnikiem amatorem z lornetką i siatką na motyle. Daje się wchłonąć ciszy. Odczytuje tajemne znaki, które las