Sądny dzień w świętym mieście

Wielka wojna bizantyńsko-perska z lat 602–628 bywa nazywana „ostatnią wojną antyku”. Przeciwko sobie stanęły Bizancjum dowodzone przez cesarza Herakliusza i imperium Sasanidów podległe królowi królów Chosroesowi II. Po zamachu stanu Fokasa, który obalił imperatora Maurycjusza, w Bizancjum zapanował chaos. Persowie wykorzystali ten stan do rozpoczęcia inwazji. Najeźdźcy szli od zwycięstwa do zwycięstwa, a czoło zdecydował się im stawić dopiero Herakliusz, który w roku 610 wyzwolił Konstantynopol spod władzy uzurpatora i koronował się na cesarza.  Tymczasem oczy króla królów zwróciły się ku Jerozolimie. Chosroes wysłał do Palestyny wodza Szarbaraza, który najechał na czele swojej armii na bezbronny kraj Abrahama. Kędy przeszedł, tam zostawiał