Arystokratka i projektantka parkowych założeń

„Do najwyższego stopnia posiadła sztukę rozpoznawania rzeczy pięknych, która zwie się gustem. Zastosowała ją, upiększając swoje ogrody, wiejskie posiadłości, wreszcie wszystko, co do niej należało. Los szczęśliwie obdarzył ją zmysłem do sztuki, a także talentem do architektury i rysunku, miała nadzwyczajne wyczucie w tych dziedzinach, co zapewniło jej swego rodzaju niezawodność w sprawach gustu” – taką pochwałę Anetki z Tyszkiewiczów primo voto Potockiej, secundo voto Wąsowiczowej (1779–1867) zanotowała  młodsza od niej Rozalia z Lubomirskich Rzewuska (1788–1865).  Rzeczywiście Anna Maria z hrabiów Tyszkiewiczów h. Leliwa była jedną z barwniejszych postaci kobiecych początków wieku XIX. Sama o sobie tak pisała: „Byłam