Rewolucja kulturalna, czyli zemsta Mao

W roku 1959 dla władz Chińskiej Republiki Ludowej oczywiste stało się, że niedawno zainicjowana przez Mao Zedonga kampania Wielkiego Skoku zakończyła się spektakularną klapą. Zamiast uczynić z Państwa Środka mocarstwo gospodarcze, akcja odrywania chłopów od pól i zapędzania ich do dymarek zaowocowała klęską głodu, która pochłonęła 30 mln ofiar. W łonie Komunistycznej Partii Chin zaczął narastać bunt przeciwko przewodniczącemu. Kontestujący jego pozycję towarzysze skupili się wokół Liu Shaoqiego, który w zawoalowany sposób krytykował Mao. Ferment narastał i ostatecznie doszło do przetasowań w obozie władzy. Mao Zedong stracił stanowisko przewodniczącego ChRL, zachowując jednakże przewodnictwo w partii. Jego miejsce jako głowa