Mundur ze śladami niemieckich kul

We wrześniu 1939 r. dwie polskie armie, „Poznań” dowodzona przez gen. Tadeusza Kutrzebę i „Pomorze” pod dowództwem gen. Władysława Bortnowskiego, stoczyły w okolicach Kutna jedną z największych bitew kampanii obronnej prowadzonej z niemieckim agresorem. Wrogie jednostki – 8 armia i 10 armia niemieckiej Grupy Armie Południe „Sud” – dążyły do okrążenia Warszawy i zamknięcia wojsk polskich w kotle na zachód od Wisły. Nie zwróciły jednak uwagi, że na ich tyłach znalazły się dość liczne oddziały polskie. Dowódcy tych polskich armii zwrócili się więc do naczelnego wodza marszałka Rydza-Śmigłego o zgodę na zaatakowanie bocznych skrzydeł podchodzących już do przedmieścia Warszawy Niemców. Zgoda przyszła, zaś same