Wilki i niedźwiedzie wychodzą z nor

Czasami człowiek ma wrażenie, że wszystko, co go otacza, w czym żyje, to jakiś złośliwy żart albo senny koszmar, że żyje w nierzeczywistości. Całość spraw, wokół których zmuszony jest się kręcić, tak jak cała rzeczywistość polityczna, to jakiś ponury cyrk, w którym wszystko jest niedorzecznie zdeformowane. To coś sztucznego, nieprawdziwego, absurdalnego. To nie może dziać się naprawdę – powtarzają sobie w duchu rzesze zwykłych ludzi, oglądając transmisje telewizyjne, słuchając radia, śledząc internetowe dyskusje, które tak często są zwykłymi pyskówkami. Jakimś szczególnym apogeum deformacji normalnego życia społecznego były ostatnie miesiące, gdy nagromadzenie absurdów w funkcjonowaniu głównych instytucji państwowych – siłą rzeczy także i sfery społecznej